1973 წლის ფილმში „ჩვენი დროის ესპანეთში“ ნაჩვენებია ქალაქები: მადრიდი, ბარსელონა, ბურგოსი, ტოლედო, სევილია, გრანადა და ლა-მანჩა თავისი შენობა-ნაგებობებით, არქიტექტორული ძეგლებით, ეკლესია-მონასტრებით, ღირსშესანიშნაობებით, წესჩვეულებებით, სახლ-მუზეუმებითა და მუზეუმებით, სადაც წარმოდგენილია ისეთი დიდი მხატვრების ნამუშევრები როგორებიც არიან: გოია, ველასკესი, ელ გრეკო, პიკასო და სალვადორ დალი.
ნაჩვენებია ესპანური კულტურის განუყოფელი ნაწილი ფლამენკო და ყველაზე სახელგანთქმული კორიდა, ასევე კორიდას მუზეუმი.
კინონარკვევში აღწერილია იმდროინდელი დაბალი სოციალური ფენის ცხოვრების სტილი… ბასკი მეთევზეების, მეშახტეებისა და მეტალურგების, მშენებლებისა და მიწისქვეშა ქალაქი კუევას მაცხოვრებლების მძიმე ყოფა და შრომა.
ფილმი ასევე ეხება ესპანეთში განვითარებულ სოციალურ და პოლიტიკურ მოვლენებს, მასიურ გამოსვლებსა და მიტინგებს უმუშევრობისა და ფრანკოს რეჟიმის წინააღმდეგ. ნაჩვენებია როგორ უსწორდება ფრანცისკო ფრანკოს რეჟიმი თავის მოსახლეობას, როგორ არბევენ და აპატიმრებენ ახალგაზრდებს, სტუდენტებს, ანტიფაშისტურ მიტინგებზე გამოსულ ხალხს. ფილმში გამოყენებულია უცხოური კინოქრონიკაც (ძველი კადრები, ფრანცისკო ფრანკოს კაბინეტში ზის, აღლუმზე მანქანაში დგას) და მისი ავტორიტატული პოლიტიკის გამგრძელებლის, ესპანეთის პრემიერ-მინისტრის, ადმირალი – ლუის კარერო ბლანკოს (ხალხს ესალმება აეროპორტში, მისი დაკრძალვა) კადრები, ასევე მათი რეჟიმის მსხვერპლი პატრიოტების ფოტოები.